Een kennismaking met Romaysa Es-Soussi

#ilovemarokko

Romaysa Es-soussi (21) is op kantoor al meer dan 1,5 jaar het dagelijks zonnetje in huis.
Een korte kennismaking met de -altijd vrolijke- teamleider van Customer Care.

#ilovemarokko is altijd op zoek naar mooie verhalen. In de rubriek MLstories luisteren we naar de mensen achter, en de passagiers van flyML, een chartermaatschappij die afgelopen 5 jaar veel heeft betekent voor de Marokkaanse gemeenschap in Nederland.

‘Ik was 19 toen ik hier begon. Mijn vader was een vaste klant van ML Tours en had daardoor goede banden met de Coordinator van Marokko. Toen ik een keer meeging naar Schiphol om hem af te zetten was het liefde op het eerste gezicht. Het warm onthaal van passagiers en de ‘out of the box’ service die vooral ouderen kregen greep me.

Ik studeerde in die periode aan het Travel en Horeca college in Utrecht als Front Office manager en zocht eigenlijk een bijbaantje waar ik mijn passie in de enerverende toerismeindustrie kon doorontwikkelen. Een bedrijf dat zo met hart en ziel met zijn klanten kon omgaan, daar wou ik onderdeel van zijn. Een paar weken later zat ik er ook. Dat ik daar een kruiwagen voor heb gehad maakt me ook niets uit – by all means necessary, dat heeft altijd wel in mijn karakter gezeten.

Ik moet zeggen dat ik hier in korte tijd wel veel heb kunnen leren. Hoe ik het verschil kan maken voor een passagier bijvoorbeeld. Veel van ze maken voor het eerst in hun leven een vliegreis mee.
Die dien je gerust te stellen op een sociaal cultureel niveau die je niet vaak tegenkomt – helemaal niet bij een online boekingssite. Je geeft ze het vertrouwen, stuurt ze met een goed gevoel richting Marokko – en die reis begint bij ons aan de telefoon, niet op Schiphol. I love my job.

Ik ben de jongste van in totaal 5 kinderen. Mijn ouders zijn beide geboren in Nador en en opgegroeid in Melilla. Mijn vader kwam op jonge leeftijd naar Nederland. Hij was 18 toen hij hier met zijn grote afrokapsel aankwam als gastarbeider.

Natuurlijk hebben wij het nu veel makkelijker dan hem vroeger, dat maakt hij me ook regelmatig duidelijk. Op die leeftijd je ouders, je vrienden, je vertrouwde omgeving en alles wat je lief hebt en kent achter laten om vervolgens in een koud land dag en nacht in een fabriek te gaan werken voor een minimum loon, in een piepkleinde flatje thuis te komen om pas jaren later je ouders weer eindelijk te kunnen zien nadat je letterlijk elke overgebleven cent apart gelegd hebt. Dat zijn de feiten en dat vergeten we vaak als kinderen van immigranten.

Aan de andere kant zie ik hem zichtbaar verdrietig worden als hij naar de samenleving kijkt hoe het er nu voor staat. Vroeger waren de mensen toleranter en opener vertelt hij vaak. Regelmatig uitgenodigd worden door je blanke buren om een kopje koffie te drinken, makkelijk werk kunnen vinden, mensen op straat die je met veel plezier helpen met allerdaagse dingen – dat komt nu niet meer voor.
Die verharding van het leven in dit land is voor hem ook nieuw.

Die ‘open’ karakter heeft hij zijn kinderen gelukkig wel meegegeven. Open staan voor andere culturen, andere religies en andersdenkenden om daarmee het uiterste uit het leven te kunnen halen. Ik voel me gezegend met zo een vader – die dit soort normen en waarden meegeeft aan zijn dochters en zonen. Dat heeft hij zelf niet van huis uit mee gekregen namelijk. Zijn eigen vader was heel erg streng. Dat je constant op je hoede moet zijn om wat je zegt, waar je naar toe gaat en met wie je omgaat.
Dat gevoel voor angst voor je ouders heeft hij nooit voor ons gewild.

De opvoeding die wij hebben gehad vindt zijn oorsprong natuurlijk in Melilla, niet te vergelijken met (andere) steden in Marokko. De samenleving is daar meer westers, opener en warmer. De Spaanse invloeden en temperament merk je daar goed op (Melilla vormt een autonome stad en is een exclave van Spanje, red.). Meisjes gaan daar ook op een jongere leeftijd naar school en hangen ook gewoon op straat, spreken af met vriendinnen en doen leuke dingen – zoals het hoort. Mijn nichtjes die daar nog wonen hebben ook allemaal hun rijbewijs, een auto en een goede baan.

Mijn vader heeft blind vertrouwen in mij en ik heb blind vertrouwen in mijn papa. Ik kan overal naar toe, met wie ik wil en wordt niet direct gebeld als ik 5 minuten later ben dan afgesproken. Ook zijn mijn ouders betrokken bij alles wat ik doe. Of het nu mijn opleiding, school, sociale leven of werk is, ze weten wat er allemaal speelt en bloeit in mijn leven.

De vele voordelen die mijn opvoeding mij hebben gebracht zal ik mijn eigen kinderen later natuurlijk ook mee geven. Als ik kijk naar mijn directe omgeving dan besef ik hoe ik het heb getroffen. Dat geeft mij inspiratie om daadwerkelijk alles uit het leven te halen. Dat hoop ik ook bij flyML te doen. Over 10 jaar zit ik hier nog hoor, of ze het willen of niet. Met mijn opleiding Human Resources op het HBO, waar ik binnenkort mee begin hoop ik hier op de HR afdeling terecht te komen. De ambitie die ik heb, zie ik gelukkig ook terug in mijn collega’s. 2015 wordt een prachtig jaar voor ons. Insha’Allah.’