Maak kennis met Iliass Chibrani

#ilovemarokko

De 17-jarige kickbokser Iliass Chibrani loopt momenteel voor zijn opleiding op de ROC Hilversum stage op de Financiële afdeling.

#ilovemarokko is altijd op zoek naar mooie verhalen. In de rubriek MLstories luisteren we naar de mensen achter, en de passagiers van flyML, een chartermaatschappij die afgelopen 5 jaar veel heeft betekent voor de Marokkaanse gemeenschap in Nederland.

“Mijn eerste indruk van dit bedrijf was goed, het was er gezellig, mijn collega’s waren vriendelijk en dat voelde oprecht. Ik voelde me er welkom en thuis – en dat al na een paar dagen. Het is een rustgevende warme plek waar je ook je lief en leed kunt delen met elkaar. Het is er minder zakelijk dat bijvoorbeeld een Rabobank, maar toch doet iedereen zijn eigen ding op een professionele manier.

Mijn ouders zijn beide geboren in Kebdani, een dorpje in de Rifstreek in het noorden van Marokko.
Ik weet dat het ongeveer 20 kilometer van Nador ligt en dat er veel Marokkanen vroeger vanuit Kebdani naar Europese landen als Nederland zijn verhuisd. Ons ouderlijk huis is laatst opgeknapt door mijn opa, die ooit als gastarbeider naar Nederland is gekomen. We gaan er elk jaar naar toe en dan is het ook heel erg gezellig. Samen met mijn broertjes en zusjes maken we er altijd een leuke tijd van. We komen echt tot rust. Maar veel is er niet te doen in dat dorp hoor. Er is een hele kleine centrum, maar verder ook echt niks. Ik denk dat er maar zo een 3000 mensen wonen. Het zijn Imazighen, wat betekent: “vrije mensen”. Ik las ooit dat er in Nederland 40.000 mensen wonen die uit Dar el Kebdani komen. Dat is wel bijzonder.”

Kickboksen
“Kickboksen doe ik al sinds ik een klein jongetje was. Mijn oom is namelijk eigenaar van Chibrani Gym in Bussum en nam me op vijf-jarige leeftijd bijna elke dag mee. Ik zag alleen maar grote jongens om me heen, waaronder mijn ooms en neven. Dat waren echt mijn rolmodellen. Al vroeg wist ik daardoor dat dat was wat ik wou gaan doen later. Mijn eerste wedstrijd was ook toen ik pas elf was.
Ik versloeg mijn tegenstander die dag binnen één ronde.

Ik praat eigenlijk niet graag over mijn kickboksen, want ik zie het niet als een carrière. Het is een leuke sport waarin ik me lekker kan uitleven en even alles kan vergeten. Intapen, handschoentjes aan, scheenbeschermers aan en lekker trainen in de ring. Dat is het lekkerste wat er is. Echte wedstrijden wil ik niet meer doen, ik zie het als een hobby. Ik moet me nu namelijk concentreren op mijn studie.
De discipline die ik daar nodig voor heb, heb ik ontwikkeld in mijn sport – opgeven is daar geen optie. Mijn grote voorbeeld is Buakaw Banchamek (een Muay Thai kickbokser uit Thailand, red.), door hoe hij met de sport omgaat kijk ik erg tegen hem op.

Veel Marokkanen doen aan kickboksen, er heerst echt een machocultuur. Maar daar is niets negatiefs aan. Het beeld wat de meeste mensen hebben over kickboksen klopt ook totaal niet. Het is een gewaardeerde sport die veel betekent, vooral voor Marokkanen. Zij kunnen zich hierin uitleven, en houdt sommigen van de straat. Ik heb veel jongens meegemaakt die uit de criminaliteit kwamen en al snel op het rechte pad waren gebracht. Ze dragen veel lasten met zich mee en kunnen zich met goede begeleiding goed uitleven en leren . Meer mensen zouden dit moeten doen.”

“Respect voor je eigen lichaam en dat van anderen, discipline via de hiërarchische structuur van deze sport en besef van de hier in Nederland geldende normen en waarden. Juist door de vele opvoedkundige componenten in de vechtsport komen veel naar een gevoel van eigenwaarde snakkende jongeren níét in aanraking met justitie. Maar daar wordt voor het gemak aan voorbijgegaan. – NRC.nl, 2012”

“Mijn ambitie? Ik wil mijn studie afronden, trouwen met een lieve vrouw, een succesvolle accountant worden met een huisje, boompje en beestje. Ik wil gelukkig zijn, meer heb ik niet nodig.”