“Ik kook graag, zodat ik de cultuur niet vergeet”

#ilovemarokko

Tijdens een beurs van Maroc Festijn in Houten raken we aan de praat met de 19-jarige studente Khadija. We praten wat over haar huidige opleiding en haar carrière die haar na haar studie wacht. Als we even doorpraten merken we dat niet haar studie, maar haar passie de meeste tijd in beslag neemt. Khadija schijnt namelijk heel graag te koken. En met een reden.

“Mijn passie is ook koken. Gerechten van de Marokkaanse keuken kook ik graag, zodat ik de cultuur niet vergeet. Meestal kook ik op zondag. En als er door mijn moeder een gerecht wordt gemaakt zoals couscous dan help ik haar mee in de keuken. De kleine gebakjes en toetjes maak ik zelf. Mijn favoriete gerechten om te maken zijn briwat (bladerdeeghapje, red.) gevuld met kip en taart.

Mijn moeder kan als de beste koken. Zij heeft het geleerd van mijn oma toen ze opgroeide in Marokko. Daar doen zij dit drie keer per dag. Alle drie de maaltijden – ontbijt, lunch en het avondeten – worden uitgebreid gemaakt en geserveerd. Het is leuk om te koken en om elke keer wat anders te maken. Als mensen je dan complimenten geven over hoe lekker smaakt, dan doet dat wat met me.

Ik vind de Marokkaanse keuken lekker. Dat komt vooral omdat er veel variatie in zit. Je eet niet elke dag hetzelfde en er zijn veel verschillende gerechten zoals tajine (stoofschotel), marmita (traditionele gerecht ‘uit de pan’), couscous of bastilla (filodeeg met verschillende vullingen). Dit maakt de Marokkaanse keuken in mijn ogen zo uniek. De verschillende smaken en kruiden die in de gerechten zitten, maken voor mij het verschil. Het is niet alleen peper en zout, maar ook paprikapoeder, komijn, saffraan en nog veel meer (Marokkaanse) kruiden.

Ik ken het tajine recept onderhand uit mijn hoofd. Deze en andere recepten leer ik van mijn moeder. Ik kijk altijd mee als zij in de keuken staat te koken. We hebben ook familiegerechten die per generatie worden doorgegeven. Wij bereiden bijvoorbeeld charmilla op onze eigen manier. Het is erg belangrijk in onze cultuur om te kunnen koken, omdat wij echt van eten houden. Als je niet kan koken is het geen schande. Toch vind ik dat je op z’n minst tajine en marmita zou moeten kunnen koken. Dat is erg belangrijk in onze keuken.”

“Sommige vriendinnen van mij koken ook. Ik heb een vriendin die net zoveel van koken houdt als ik, dus ik vind het leuk om samen met haar in de keuken te staan. Ik vind wel jammer dat de nieuwe generatie het koken een beetje laat voor wat het is. Je ziet ook bij pasgetrouwde meiden, dat zij snel ‘Nederlands’ koken; even snel aardappels in de pan gooien of een broodje smeren. Je vergeet dan je cultuur. Aan de andere kant heeft iedereen het druk en is het sneller om een simpel gerecht te maken. Toch vind ik het jammer.”

“De Marokkaanse keuken is zeer gastvrij, als mijn moeder bijvoorbeeld wat maakt dan probeert ze dat ook zoveel mogelijk uit te delen aan de buren en familieleden. Er is dan een gevoel van samenzijn, terwijl je niet bij elkaar bent. Mijn favoriete gerecht is bastilla met vis, die gemaakt wordt door mijn moeder natuurlijk. Het is een gerecht dat zij écht lekker kan maken. Ik vind dat iedereen wat uit onze keuken moet proeven. Zo kan men zelf zijn of haar oordeel geven over de verschillende gerechten en smaken, die de Marokkaanse keuken rijk is.”

Leuk al dat koken, we proberen het gesprek enigszins te kantelen en vragen Khadija naar andere belangrijke zaken. Gelukkig heeft Khadija nog meer ambities. “Het is mijn ambitie om mijn diploma te halen, mijn afstudeerstage af te ronden en een leuke baan te vinden. Daarna zie ik het wel.” Als snel merken we toch dat Khadija en koken onafscheidelijk van elkaar zijn.  “Ik hoop dat er straks iemand op mijn pad komt. Dan kan ik denken aan trouwen en kan ik mijn kookkunsten met delen met mijn man. Liefde gaat nou eenmaal door de maag.”